Skip to the content

Blog

Interview met een herstellende corona patiënte

Dat er zoveel mensen zoveel van me houden, alleen om wie ik ben: dat heeft het me gebracht in de periode van mijn leven dat ik even niets terug kon geven. Dat is mijn grootste cadeau…”

Aan het woord is Ellen. Zij werd aan het begin van de coronapandemie bijna drie weken opgenomen met dusdanig ernstige longproblemen, dat beademing nodig was. Ellen is getrouwd en heeft drie jongvolwassen kinderen. Het hele gezin is besmet geraakt met Covid-19, maar hoe dit precies is gebeurd is onzeker. Ellen is echter de enige van het gezin die moest worden opgenomen. Zij lijdt aan morbide obesitas.

Ik wilde een afspraak met mijn huisarts maken. Ooit heb ik zonder succes geprobeerd de DigiD app te activeren om toegang te krijgen tot de digitale omgeving van mijn huisarts. Dus ik bel nog steeds de assistente, die me altijd te woord staat alsof ik het 4de kind ben dat om een ijsje vraagt. Ik begrijp het wel. De druk is hoog en ze is aangenomen vanwege haar kwaliteiten om de patiënten zo lang mogelijk bij de huisartsen weg te houden. Ik concludeer dat de patiënt ervaring in de zorg nog veel te wensen overlaat. Ik besluit er voor de verandering eens blogje te schrijven over mijn eigen ervaring.

Joan Veldhuizen heeft altijd speciale affiniteit gehad voor mensen met dementie, en werkt zowel achter de schermen als voor de schermen voor ze.
Tijdens de corona crisis heeft ze haar oude baan als verpleegkundige op een noodafdeling van een verpleeghuis. Voor drie dagen in de week werkt ze op kantoor bij Transmuralis en de rest van de week staat ze op de noodafdeling.

De neiging om een visuele weergave van de patient journey als einddoel na te streven, blijkt erg groot. Iedereen ziet graag een tastbaar resultaat van de activiteiten op het werk. Gezamenlijke ervaring is veel waard en met het value irritation model is dat goed in kaart te brengen.

In deze hectische tijden waarin het nieuws over het Corona virus lijkt te overheersen is het niet te missen: onze ‘gewone’ patiënten maken zich zorgen. Vooral door onbeantwoorde onzekerheid over hun eigen gezondheid die deze crisis met zich meebrengt. Hoe kunnen we deze mensen geruststellen wanneer hun diagnose of behandeling voor onbepaalde tijd wordt uitgesteld? 

De VraagApp biedt antwoord op allerlei vragen die kunnen spelen bij zelfstandig wonende mensen met een beperking. Als vragensteller kun je alledaagse, praktische vragen stellen aan een grote groep vrijwilligers. Vragen betreffende de onderwerpen Koken, Brieven, Huishouden, Computer & telefoon en Regels & wetten, maar ook overige vragen over bijvoorbeeld werk en geld kunnen gesteld worden. Iedere vraag verschijnt op de schermen van vijf willekeurige vrijwilligers die doorgaans binnen een half uur antwoord geven. 

Project Zilver is tot nu toe het grootste onderzoek van ouderen wereldwijd in relatie tot voice. Voice lijkt geschikt om digitale toepassingen in de zorg toegankelijker te maken voor ouderen. Is voice ook de brug naar ouderen voor technologie in de zorg? Deze eerste uitkomsten van verkennend onderzoek stemmen positief.

Mevrouw Sietsma* komt mijn spreekkamer binnen voor controle tijdens de bestralingsbehandeling van haar longtumor. Na het bespreken van de klachten die zij tijdens de behandeling ondervindt, komt aan het einde van het gesprek de vraag naar voren die kennelijk al die tijd op haar lippen brandt: “En dokter, wat is de uitslag van de foto’s? Wordt de tumor al kleiner?”.

Wil je de digitale interactie met patiënten verbeteren?