Skip to the content

Patient verhalen

Het gezondheidszorgsysteem in Zuid-Afrika kent heel grote verschillen. Er wordt privézorg aangeboden die tot één van de beste wereldwijd behoort, maar waarvan slechts zo’n zestien procent van de bevolking gebruik kan maken. Anderzijds is er reguliere zorg, door de overheid beschikbaar gesteld, maar die is ronduit slecht. Jessy Lipperts spreekt over haar terugkeer van Zuid-Afrika naar Nederland en het verschil tussen de twee zorgsystemen. 

Het belangrijkste wat je moet blijven doen bij het maken van een patient journey, is je verplaatsen in het perspectief van je doelgroep. Processen in de zorg van de organisatie waar je mee te maken hebt vaak erg dominant: we zijn zo gewend geraakt aan bepaalde stappen, dat we vaak vergeten dat het ook anders kan. Weten hoe je dit het beste kan doen? Lees verder…

Een keer in het halve jaar ga ik samen met mijn revalidatiearts in overleg. Een overleg waarin we het hebben over mijn huidige toestand, een controle.
Het is normaal gesproken zo dat mijn moeder en ik naar het revalidatiecentrum toegaan, en dat was ook afgelopen week het plan. Maar omdat mijn moeder en ik nog andere afspraken voor die dag hadden staan en het ons dus beter uitkwam, vroeg ik een e-consult aan.

Interview met een herstellende corona patiënte

Dat er zoveel mensen zoveel van me houden, alleen om wie ik ben: dat heeft het me gebracht in de periode van mijn leven dat ik even niets terug kon geven. Dat is mijn grootste cadeau…”

Aan het woord is Ellen. Zij werd aan het begin van de coronapandemie bijna drie weken opgenomen met dusdanig ernstige longproblemen, dat beademing nodig was. Ellen is getrouwd en heeft drie jongvolwassen kinderen. Het hele gezin is besmet geraakt met Covid-19, maar hoe dit precies is gebeurd is onzeker. Ellen is echter de enige van het gezin die moest worden opgenomen. Zij lijdt aan morbide obesitas.

Joan Veldhuizen heeft altijd speciale affiniteit gehad voor mensen met dementie, en werkt zowel achter de schermen als voor de schermen voor ze.
Tijdens de corona crisis heeft ze haar oude baan als verpleegkundige op een noodafdeling van een verpleeghuis. Voor drie dagen in de week werkt ze op kantoor bij Transmuralis en de rest van de week staat ze op de noodafdeling.

De VraagApp biedt antwoord op allerlei vragen die kunnen spelen bij zelfstandig wonende mensen met een beperking. Als vragensteller kun je alledaagse, praktische vragen stellen aan een grote groep vrijwilligers. Vragen betreffende de onderwerpen Koken, Brieven, Huishouden, Computer & telefoon en Regels & wetten, maar ook overige vragen over bijvoorbeeld werk en geld kunnen gesteld worden. Iedere vraag verschijnt op de schermen van vijf willekeurige vrijwilligers die doorgaans binnen een half uur antwoord geven. 

Mevrouw Sietsma* komt mijn spreekkamer binnen voor controle tijdens de bestralingsbehandeling van haar longtumor. Na het bespreken van de klachten die zij tijdens de behandeling ondervindt, komt aan het einde van het gesprek de vraag naar voren die kennelijk al die tijd op haar lippen brandt: “En dokter, wat is de uitslag van de foto’s? Wordt de tumor al kleiner?”.

Ik liep er in de brugklas tegenaan dat mijn klasgenoten niet stonden te springen om me te helpen.Daarom wilde ik iedereen door middel van een powerpoint presentatie inzicht geven in wat ik heb, begrip krijgen voor wat ik wel en niet kan en ik hoopte dat hulp dan vanzelf (en met plezier J) gegeven zou worden. Dat bleek echter niet voldoende…

Ik behoor tot de leeftijdscategorie 12 tot en met 15 jaar – en de wet biedt me de mogelijkheid om zeer zelfstandig te beslissen ten aanzien van onderzoeken en behandelingen. Behalve mijn ouders moet ook ik nu toestemming geven voor een onderzoek of behandeling en we hebben er beiden recht op te worden geïnformeerd door zorgverleners.

Maar wat betekent het feit dat je als kind meer te zeggen hebt? Voor minderjarige patiënten, voor hun ouders en voor de zorgverleners?

Fotograaf Rogier Reker legde mijn hele patient journey vast. Toen ik voor de ingang van het ziekenhuis stond, toen ik de mevrouw achter de balie aansprak, toen ik in de wachtkamer zat, toen ik de dokter een hand gaf en een praatje maakte, toen ik in het restaurant aan het bijkomen was en toen ik het gebouw weer verliet. Ik wilde weten hoe hij dat doet. Wat onderscheidt jou van ...

Wil je de digitale interactie met patiënten verbeteren?